Kimberly Alkemade-Maas
Paralympisch kampioen op de 200 meter sprint (T64) 2024 en initiatiefnemer Moving for Growth
Sprint uit de schaduw
Elisabeth zocht op het witte doek,
naar bloei die uit de schaduw verscheen.
Haar weg slaat de brug naar de formule die ik ken:
Prestatie = Potentie - Ruis.
Zij negeerde de ruis van haar beperking,
om met haar linkerhand meesterlijk te presteren.
Mijn lieve man bracht die rust in ons huis,
zodat ik op de baan mijn potentie kon eren.
Twee wereldrecords, goud op de klok,
de spirituele winst draag ik voor altijd mee.
Maar na de finish valt de schaduw van de haast:
geen rust, geen pensioen op die gouden zee.
Je moet al weten waar de toekomst ligt,
terwijl de wereld meteen weer vraagt en dwingt.
Het is die ene sprint uit de schaduw,
die jou met heel je hart naar het licht toe brengt.
Op haar doek bloeit de Echeveria, die in de luwte overleeft,
tot zij als Grandiflora de schraalste grond trotseert.
Zij sloeg in stilte haar reserves op,
zoals een kampioen haar eigen krachten eert.
De baan is leeg, de verf is opgedroogd,
twee werelden verbonden door een diepe ademtocht.
Waar links het penseel en rechts de sprint bewoog,
is in de milde rust het ware licht gezocht.
Deborah Lauria
Directeur Ieder(in)
Wat een mooie aquarel! Met de linkerarm geschilderd…
Is dat bijzonder? Deels. Tegenwoordig is het niet merkwaardig om met links dingen te doen; toen wel. Je werd vroeger gedwongen rechtshandig te worden: linkshandig zijn was ‘niet goed’. De maker van dit kunstwerk had geen keuze: haar rechterarm was tot net onder de elleboog ontwikkeld.
Dit kunstwerk is extra krachtig door deze gelaagdheid: naast een prachtige, exotische bloem laat het zien dat je ook met een beperking kunst kan leveren – E.J. Koning won eervolle prijzen.
Talent laat zich niet beperken, toch krijgen mensen met een beperking niet vaak dezelfde erkenning en kansen. Natuur kunnen we waarderen in al haar diversiteit aan vormen, kleuren, geuren. Mensen beoordelen we negatiever op basis van wat we typeren als afwijkend van de norm. Uitsluiting is vaak het gevolg.
Is onze samenleving ook niet prachtig, juist omdat het ze zo verscheiden is? We floreren wanneer de diversiteit die haar karakteriseert de norm wordt!
Ghizlan El Hachimi
jr. Conservator Geschiedenis
Elisabeth Johanna Koning werd geboren zonder volledig ontwikkelde rechterarm, maar dat weerhield haar er niet van om met precisie en vakmanschap te tekenen. Haar tekeningen van exotische planten wijzen op haar brede blik. Ze reisde naar wereldtentoonstellingen in Londen en Parijs en op huwelijksreis naar Java maakte ze aquarellen van tropische flora waarmee ze haar ‘Indische portefeuille' vulde. Daarmee staat ze midden in een bredere negentiende-eeuwse koloniale traditie waarin kunst, plantenverzamelingen en koloniale expansie met elkaar verweven raakten. Nederlandse kunstenaars zoals Koning documenteerden planten en dieren in koloniën zoals Indië en Suriname en brachten die beelden naar Nederland. Die beelden, maar ook exotische planten zelf, circuleerden vervolgens over de hele wereld. Koning belichaamt hoe nauw kunst, natuur en kolonialisme in de negentiende eeuw met elkaar verweven waren.
