Model van een watermolen WIP

Wipwatermolen. Model, eind 17de/begin 18de eeuw. Vooral in de eerste helft van de 17de eeuw vonden er grote droogmakerijen plaats in de Republiek. De nieuwe grond was bestemd voor de landbouw. De polders werden drooggehouden met behulp van windmolens. De molens leverden de kracht om het water uit de polders te malen. Een wipmolen heeft een bovenstel dat in zijn geheel op de wind gedraaid kan worden. In deze molen is een vijzel (een soort schroef) toegepast waardoor het water van grote diepte kon worden opgepompt. De vinding werd omstreeks 1640 gedaan en had het voordeel dat er diepe meren mee konden worden drooggemalen.