Al snel maakt ze naam in de kunstwereld met haar kenmerkende stijl, waarin ze foto's, teksten en tekeningen tot intrigerende collages verwerkt. Dumas onderzoekt in haar werk thema's zoals seksualiteit, afkomst en geweld, en legt bloot hoe ervaringen van deze onderwerpen worden gevormd door verwachtingen en vooroordelen. Vanaf de jaren '80 richt ze zich steeds vaker op portretten van mensen uit haar directe omgeving. In 1995 vertegenwoordigt ze Nederland op de kunstbiënnale van Venetië, samen met kunstenaars Maria Roosen en Marijke van Warmerdam.
Aan de slag met de collectie: