Het mogelijke bestaan van fabeldieren, van eenhoorns tot zeemonsters, prikkelt eeuwenlang de verbeelding.

Zo bewaren sommige kerken in de middeleeuwen hoorns in hun schatkamers, waarvan wordt gedacht dat ze van een eenhoorn afkomstig zijn. In werkelijkheid zijn het hoorns van de narwal, een kleine walvissoort. Het Rijksmuseum bezit drie van deze hoorns, die eeuwenlang op het altaar van de Mariakerk in Utrecht hebben gestaan. Op het schilderij Orpheus en de dieren toont schilder Paulus Potter een bonte verzameling dieren, waaronder bestaande dieren én een eenhoorn. Ook op prenten van dieren uit niet-Europese gebieden zijn hele aparte en fabelachtige beesten te zien. De makers hebben ze vaak niet zelf gezien en baseren zich op reisverslagen, waardoor de voor hen onbekende diersoorten enorm tot de verbeelding spreken.