Klassieke godinnen

De Grieken in de klassieke oudheid geloofden dat de berg Olympos werd bewoond door twaalf goden, onder wie zes vrouwelijke: Demeter, Artemis, Pallas Athene, Aphrodite, Hestia en Juno, de vrouw van de oppergod Zeus. De Romeinse dichter Ovidius (43 v.Chr.–ca. 18 n.Chr.). beschreef hun lotgevallen en die van de overige Griekse goden in zijn episch gedicht Metamorfosen. Afgezien van hun wonderbaarlijke daden waren de goden net mensen: ze beleefden liefde, ruzie, jaloezie en overspel, onderling én met sterfelijke wezens. Behalve in de antieke beeldhouwkunst waren mythologische onderwerpen vooral populair in de kunst van de renaissance en de barok. De Olympische godinnen – met hun Romeinse namen Ceres, Diana, Minerva, Venus, Vesta en Juno – zijn vaak voorgesteld, maar ook andere godinnen figureren regelmatig in de kunst, bijvoorbeeld Latona (Leto), de vruchtbaarheidsgodin Cybele (Rhea) en de schikgodinnen van het lot.

Verzamelingen

RijksStudio

Hanneke Leliveld voegde dit werk toe aan Klassieken

14 juli 2013 - 32 werken

Angelika Vos de Blank voegde dit werk toe aan Godsdiensten goden

10 december 2012 - 28 werken

Laurentia Cincoski McIntosh voegde dit werk toe aan Popular Bodies

20 januari 2015 - 15 werken